In het buitenland studeren

Hallo, ik ben Esmeralda en ik ben in het derde jaar van mijn bachelor Keltische Talen en Cultuur een semester naar Dublin geweest. Ik heb daar gestudeerd aan Trinity College Dublin, de oudste universiteit van Ierland. De universiteit is onder andere bekend door de tentoonstelling van het Book of Kells en de Old Library.

Voordat je daadwerkelijk voor een semester (of een heel jaar) naar het buitenland vertrekt zijn er een aantal zaken die je moet regelen. Denk hierbij aan je sollicitatie en uiteindelijke inschrijving aan de universiteit die je hebt gekozen, financiën, de goedkeuring van de vakken die je daar wilt volgen en natuurlijk je huisvesting. Dit klinkt allemaal heel intens, maar het International Office ondersteunt alle studenten hierin. Ze geven meerdere voorlichtingen en helpen altijd als je met vragen zit of als je er niet uitkomt met een van de vele formulieren.

Zodra al het papierwerk geregeld was, was het zover. Ik ging eindelijk naar Dublin! Ik was zelf al ruim voor het begin van het semester naar Dublin gegaan, zodat ik wegwijs kon worden in de stad en kon wennen aan de nieuwe omgeving voordat ik aan het collegejaar daar begon. Het was absoluut geweldig. De stad is prachtig, de mensen zijn vriendelijk, open en relaxt, om over de rest van het land nog maar te zwijgen. Iets wat ik echt aanraad is dat je van je tijd daar moet genieten. Stort je niet alleen maar 500% op je studie, maar verken de rest van het land. Ga dagjes weg en hang lekker de toerist uit! Het is immers een once-in-a-lifetime experience waar je het meeste uit moet halen. Misschien denk je nu: ‘Hoe in hemelsnaam heb jij tijd voor al die dingen?’, maar geloof me als ik zeg dat het mogelijk is. Mijn ervaring met studeren in het buitenland is dat alles veel minder stressvol is dan in Nederland. Ik volgde bijvoorbeeld cursussen die goed waren voor 40 ECTS en had maar 13 contacturen per week. Ik had enorm veel tijd voor avontuur, sport en andere verenigingen.

Dat is trouwens ook een ding. Op de gastuniversiteit stond de introductieweek in het teken van verenigingen, nieuwe mensen leren kennen en uit je comfortzone komen. Er werd super veel georganiseerd door allerlei verenigingen (er zijn er meer dan honderd) en de studenten worden vrijgelaten in die eerste week om zoveel mogelijk te feesten en deel te nemen aan activiteiten. Ook zeker een aanrader als je naar het buitenland gaat. Ga niet alleen op je kamer zitten zijn, maar word lid van rond de drie verenigingen en ga naar de activiteiten die zij organiseren. Op die manier heb ik een groepje meiden leren kennen met wie ik in dat semester enorm goed bevriend ben geraakt.
Nu is het niet zo dat het leven daar een groot feest is. Uiteraard werd er ook van mij verwacht dat ik 100% inzet toonde in de lessen. Zoals altijd met Keltisch, waren de werkgroepen erg klein en moest ik dus een actieve bijdrage leveren tijdens de les.

Kortom, ik zou je dus zeker aanraden om minstens een semester in het buitenland te gaan studeren. Het vakaanbod is heel anders dan in Utrecht en als persoon heb je er heel veel aan. Je ontdekt andere plekken en culturen van de wereld en hebt de kans je te ontwikkelen op manieren die je in Utrecht of Nederland wellicht helemaal niet hebt. Je leert bijvoorbeeld heel goed om op je eigen benen te staan, maar je leert ook heel erg veel van de mensen daar. Hun houding is vaak heel anders dan je in Nederland gewend bent. Bovendien leer je mensen kennen over de hele wereld, wat ook een excuus geeft voor toekomstige reisjes!

Als laatste heb ik nog een paar foto’s van mijn tijd in Dublin en Ierland waarmee ik hoop jullie te laten zien hoe leuk ik het heb gehad!

Geschiedenis op TV in Outlander en Vikings

Door Britt van Asselt, derdejaars student

‘Voor mijn scriptie kan ik lekker series kijken, chill toch?!’ is wat ik ongeveer dacht toen ik mijn scriptie-onderwerp had bedacht:
De representatie van de leiderschapsstructuur van de Vikingen in Vikings en de clancultuur van de Schotten in Outlander, gecombineerd met een kijkje naar de helden van beide series en wat hen precies een held maakt.
Alsnog een leuke scriptie om te schrijven, maar de lol van een serie kijken gaat er gauw af wanneer je in sommige afleveringen elke paar minuten toch maar even moet pauzeren om aantekeningen te maken. Je wil immers wel netjes kunnen refereren naar de series natuurlijk!

Uiteindelijk zijn de uitkomsten van mijn scriptie voor mij deels wel en deels niet verrassend. Beide series hebben hard gewerkt om zo accuraat mogelijk te zijn ten opzichte van de levens van de daadwerkelijke Vikingen en Schotten uit de relevante tijden. Natuurlijk is er nog wel gedramatiseerd en geromantiseerd (het bestaan van een Jamie uit Outlander kan helaas voor alle vrouwelijke fans niet geverifieerd worden).

Wat ik persoonlijk wel verrassend vond, is dat Vikings bijvoorbeeld meerdere professoren Geschiedenis om hulp heeft gevraagd en zelfs een heuse Vikingen-expert heeft! De makers van Outlander hebben aangegeven zoveel mogelijk aspecten van het achttiende-eeuwse leven naar voren te brengen om de fans een zo authentiek mogelijke ervaring te geven. Zo hebben ze ook Schots-Gaelic in de serie gestopt, de taal die in Schotland werd en wordt gesproken. Dit is één van de talen die onder de Keltische tak valt en een ontzettend leuke taal om te leren (ik heb de eer gehad deze een semester in Schotland te mogen leren aangezien deze taal helaas op het moment niet in Utrecht te studeren is).

De Vikingen hadden een leiderschapsstructuur die verrassend democratisch was, iets wat Vikings ook laat zien: zo was er een bijeenkomst, ‘the Thing’, waarop mensen (vooral de mannen, want zover waren ze dan nog nét niet) konden meepraten/stemmen over problemen die de kop opdeden in hun maatschappij. Outlander laat weer mooi zien hoe binnen een clan de leden aan elkaar verbonden waren (meestal via bloedbanden). Zo komt er wat uitleg over hoe verschillende leden aan elkaar verwant zijn: Jamie is bijvoorbeeld de neef van de laird van de Mackenzie clan aan de kant van Jamie zijn moeder. Ook laten ze zien hoe leden met een verschillende achternaam (de Frasers en de Mackenzies) wel tot dezelfde clan kunnen behoren. Jamie is namelijk een Fraser maar behoort dus door zijn moeder ook tot de Mackenzie clan.

De helden van beide series, Ragnar en Claire, zijn allebei erg anders. Ragnar voldoet in grote mate aan de zogenoemde heroïsche biografie (iets waar je, als je Keltisch studeert, in jaar twee bekend mee wordt), terwijl Claire een meer moderne held is. Ze is niet van bijzondere afkomst, heeft geen krachten of visioenen of zoiets spannends, maar is een held vanwege haar wil om anderen te helpen en het feit dat de kijker zich gemakkelijk met haar kan identificeren, met name omdat ook zij verkeerde beslissingen maakt of zich teveel door haar emoties laat leiden. Ragnar heeft wel visioenen, gelooft dat hij van Odin afstamt, is gewelddadig en gepassioneerd. Dit maakt hem een leukere en interessantere held om naar te kijken omdat hij redelijk onvoorspelbaar is. Hij is daardoor dan wel weer minder makkelijk om mee te identificeren. Maar, beide helden hadden niet zo ver kunnen komen als ze zijn gekomen zonder de steun van hun omgeving. Claire heeft de clancultuur van de Schotten nodig gehad om überhaupt verschillende aanvaringen met buitenstaanders te overleven, terwijl Ragnar gebruikt heeft gemaakt van de leiderschapsstructuur van de Vikingen om zo op te klimmen tot earl.

Dus in het kort: van het kijken van series voor zoiets als een scriptie leer je meer over zo’n serie dan je ooit voor mogelijk had gehouden en zie je meer verbanden met de ‘echte’ samenlevingen waar die in de series op zijn gebaseerd dan je had gedacht. Er gaat vaak meer moeite inzitten om een serie geloofwaardig aan te laten voelen dan wij als kijker denken en deze moeite loont ook echt. Er gaat veel onderzoek en kennis aan gepaard om vroegere samenlevingen zoals die van de Vikingen en de Schotten uit de achttiende eeuw weer te geven op een manier die hen goed weergeeft (zonder alles teveel goed te praten natuurlijk!).

Wil je meer lezen uit de bachelorscriptie van Britt? Deze komt binnenkort online op Igitur onder de titel ‘Leiderschap, clan en helden op TV: de Vikingen en Schotten’.